CLICK HERE FOR FREE BLOGGER TEMPLATES, LINK BUTTONS AND MORE! »

zondag 15 februari 2015

Hoe gaat het?

Hoe gaat het? Een vraag die we vaak horen. Tja, hoe gaat het...
Eigenlijk gaat het heel erg goed. Wond ziet er prima uit, pijnstilling volledig afgebouwd. Overdag steeds meer zin om dingen te doen, knutselen, spelletjes, met vriendinnen spelen. Ze is vrolijk, maakt grapjes.
Klinkt allemaal heel erg goed en dat is het ook!
Toch is er ook nog een andere kant. 's Nachts wordt Yinte een paar keer per nacht huilend wakker. Is dan moeilijk te troosten, kan niet goed benoemen wat er aan de hand is. Dit alles heeft meer impact dan wij hadden verwacht misschien. Natuurlijk is het ook vermoeiend die slechte nachten, dat gaan we ook merken. Maar vooral het verdriet van ons meisje is moeilijk om te zien. Ze wil niet naar haar been kijken, dit is nog een stapje te ver. Hoe ga je hier mee om? Voorlopig is het ok, de tijd hiervoor nemen voelt het beste. We praten er wel over, dat doet ze gelukkig wel. Samen gaan we dit stapje voor stapje doen, eerst figuurlijk, daarna letterlijk.
Vandaag de carnavalsoptocht, ze had er zo'n zin in. Vanmorgen huilend wakker, pijn in haar rug en niet weten of ze het eigenlijk nog wel wil. We gaan het bekijken en ik hoop dat ze zich zo kan opladen dat ze er toch bij zal zijn, het zou haar zo goed doen denk ik.
Maar als iemand vraagt "Hoe gaat het?" dan is het antwoord nog steeds "Goed!" Want natuurlijk gaat het vooral ook heel erg goed en daar zijn we erg blij mee.

Geen opmerkingen: