CLICK HERE FOR FREE BLOGGER TEMPLATES, LINK BUTTONS AND MORE! »

maandag 15 juni 2015

Controle AZU

Afgelopen vrijdag gingen we al vroeg op weg naar het AZU. Vanwege een verbouwing in het WKZ werden we deze keer in het AZU verwacht.
Eerst werden er foto's gemaakt. Daarna was hel lang wachten.
Bij het artsenteam werden de foto's bekeken, het verslag van de fysiotherapeute gelezen, naar Yinte's been gekeken en werd er natuurlijk gevraagd hoe het met Yinte ging.
Het gaat eigenlijk heel erg goed!!!! Ze gaat als een speer vooruit. Werkt enorm hard bij de fysiotherapie. Ik heb haar echt zien groeien de afgelopen weken. Ook het opbouwen van haar uithoudingsvermogen is groeiende.
Ze loopt mooier, rechter, is er zich ook meer bewust van.
Ook de artsen waren erg tevreden. Ze heeft van ver moeten komen en kijk eens waar ze nu staat!
Op de foto was wel te zien dat ze haar knie naar buiten toe draait. Na goed gekeken te hebben was de conclusie dat ze op zich goed recht kan staan/lopen, maar dat ze dan veel minder stabiel is. Ze kiest dus voor een stand die haar de meeste houvast geeft. Heel logisch dus eigenlijk.
Helaas is dit voor haar zwakke knie niet de allerbeste keuze.
Daarom zijn er nu foto's gemaakt van de knie. Deze worden komende week bekeken door de artsen en donderdag hebben we een belafspraak. Mogelijk gaan ze nog iets doen aan het bot in haar boven- of onderbeen (dat hangt af van wat ze op de foto's zien) om haar knie zoveel mogelijk te kunnen ontzien. Het is belangrijk dat ze hier zolang mogelijk mee vooruit kan.
We wachten donderdag maar gewoon even af.
Wat ons betreft geen volgende stap op korte termijn, eerst de afgelopen operatie nog maar eens goed een plekje geven. En daar is ze al heel erg goed mee bezig onze kanjer!!!!

vrijdag 20 maart 2015

Controle

Gisteren gingen we op controle bij de Hoogstraat.
Yinte's prothese zit prima, af en toe gaat hij wat lastig aan, we zijn nog niet zo ervaren met een prothese als deze :)
We hadden zelf al gezien dat hij wat te lang was, dat bleek ook zo. Ook hebben ze de stand van de voet wat veranderd, zodat Yinte met haar hak goed op de grond kan.
Vandaag is Frits naar Utrecht gereden om hem weer op te halen. Wat ziet het er mooi uit!!
Ze mocht gisteren met de fysiotherapeut wat oefeningen doen. Heel knap wat ze allemaal al kan en doet!
Toch is er ook nog wel wat te winnen. Ze is nog niet zo stabiel, lijkt wat te zwalken.
Haar bovenbeen moet het nu ook zelf doen, voorheen had ze steeds een prothese met een kap op de bovenbeen. De prothese nu is maar tot de knie. Even wennen dus.
Om haar spierkracht te trainen gaat ze 2x per week fysiotherapie volgen de komende tijd. Dit moet haar helpen om wat steviger op haar benen te staan. Daar gaan we dus voor! Alles om haar te helpen zo goed mogelijk te kunnen lopen, nu en in de toekomst.
Verder blijft het afwachten hoe haar knie het zal gaan houden de komende tijd/jaren. Het blijft een zwakke plek. Ook haar andere been is niet heel sterk. Deze lijkt weer steeds meer naar binnen te gaan staan. Daar gaat het team in juni naar kijken. Mogelijk is hier toch ook weer een correctie nodig.
We zijn er dus nog niet...
Maar voor nu gaat het allemaal heel erg goed, we bouwen nog steeds op, Yinte is vrolijk en wil vooruit! Dat kost veel energie, aan het einde van de dag is ze helemaal op. Maar dat maakt allemaal niks uit! Ze kan weer doen wat ze graag wil.......zelfstandig zijn en meedoen zoals ieder ander! Een heel gewoon meisje van 9. Trots en gezegend dat ik haar mama mag zijn!!!

zaterdag 14 maart 2015

Op de been!

Afgelopen dinsdag mocht Yinte haar prothese gaan passen. Daarna mocht deze mee naar huis en kon het uitproberen en opbouwen beginnen!
Diezelfde dag werd Yinte ziek, dus het uitproberen moest even worden uitgesteld.
Woensdag toch een aantal keren de prothese aangedaan. Nog niet veel gelopen, een paar voorzichtige stapjes langs de tafel en bureau.
Wel kon ze de prothese al snel een aantal uren aan zonder er last van te hebben. Echt, hij zit als een tweede huid!! Top gemaakt Bert!
Vrijdag had ik een studiedag. Toen ik thuis kwam gingen we samen even lopen. En ineens........kippenvel nog steeds als ik er weer aan denk......loopt Yinte ineens de eerste losse stappen naar me toe. Een soort van déjà vu van 6 jaar geleden, toen ze in deze zelfde periode haar allereerste stapjes maakte.
De durf en het vertrouwen is er nu, ze gaat met sprongen vooruit!! Vandaag is de rolstoel in huis al niet meer gebruikt en heeft ze tot vanavond half 8 haar prothese aan gehad!
En hoe vindt ze het zelf??
Kijk zelf maar!


maandag 2 maart 2015

Hechtingen eruit!

Vandaag weer een ritje naar Utrecht gemaakt. De hechtingen mochten eruit.
Yinte vond het heel erg spannend, we merkten het gisteren al.
Ze was erg verdrietig, het deed pijn. Wij denken dat het voornamelijk angst was. Het blijft moeilijk om haar been aan te raken. Het voelt raar , zegt ze dan steeds.
Maar.....ze zijn eruit!!! En dat is toch wel heel erg fijn!!!! Ze is er nu dan ook heel erg blij mee.
Ook zien we dat ze wel stappen maakt. Nadat de hechtingen eruit waren mochten we naar de Hoogstraat. Bert ging gipsen. Hij heeft haar weer even een zetje gegeven om haar been aan te gaan raken, ze heeft "de opdracht" gekregen om dat nu iedere dag een paar keer te doen.
En dat doet ze dan ook, heel plichtsgetrouw! Vanavond voor het eerst weer in bad!!! Heerlijk!
We hebben de traditie voortgezet, want als je voor het eerst na een operatie weer in bad mag.....dan hoort daar chips bij!!! (vorige keer duurde het 3 maanden eer ze weer in bad mocht, nu een stuk korter, maar de traditie blijft leuk!).
En na het bad zelf je been afdrogen is gelijk weer een goede stap.
Over een kleine twee weken zal haar prothese klaar zijn en kunnen we gaan oefenen.
Ze kijkt er naar uit!!!! Alhoewel die rolstoel soms ook best handig is, met opruimen kun je natuurlijk lang niet overal bij!!

zondag 22 februari 2015

Weer naar school

Vorige week zondag liep toch even anders dan wij hadden gedacht. Helaas voelde Yinte zich echt niet lekker en kon de optocht en het eten van de groep (zou bij ons zijn zodat ze dat in ieder geval kon meemaken) niet doorgaan. We zijn aan het einde van de middag nog met haar naar de huisartsenpost geweest. Ze bleek een urineweginfectie te hebben, heel vervelend en erg pijnlijk.
Gelukkig doet een antibioticakuur wonderen en in de loop van de week knapte ze weer op.
Achteraf had ze al langer last hiervan, de slapeloze nachten kamen ook hierdoor, ze had er toen al last van, maar kon het zelf niet goed benoemen.
Vanaf woensdag zijn we echt weer aan het opbouwen en kunnen we echt zeggen: Het gaat goed!!!!!
Donderdag zijn we zelfs heerlijk een dagje naar de Beekse Bergen geweest. Wat heerlijk om er weer even uit te zijn.
Woensdag had ik met Yinte een moment afgesproken wanneer we naar heen been zouden gaan kijken. Dat werd vrijdag..
Wat een overwinning was dat, wat vond (en vindt nog steeds) ze het lastig. Maar die kanjer heeft het wel gedaan!! Ik ben zo ontzettend trots op haar! Nu mag ze langzaam gaan wennen aan haar "nieuwe" been. ook hier bepaalt zij weer het tempo en dan komt ook dit weer helemaal goed.
En wat is het fijn om als moeder te zien dat je kind nog steeds dezelfde vrolijke meid is, nog steeds zo heerlijk nuchter in het leven staat, grapjes maakt en vrolijk is. Dat was mijn angst, dat dit hele traject misschien toch iets zou veranderen. En ja, ze denkt wel wat meer na over bepaalde dingen, maar dat is alleen maar goed. Maar daarnaast is ze nog steeds dezelfde vrolijke, nuchtere levensgenieter waar ik zo dol en vooral heel erg trots op ben! Met zo'n houding kom je toch gewoon heel erg ver!!!
Morgen begint school weer, ze heeft er zin in!

zondag 15 februari 2015

Hoe gaat het?

Hoe gaat het? Een vraag die we vaak horen. Tja, hoe gaat het...
Eigenlijk gaat het heel erg goed. Wond ziet er prima uit, pijnstilling volledig afgebouwd. Overdag steeds meer zin om dingen te doen, knutselen, spelletjes, met vriendinnen spelen. Ze is vrolijk, maakt grapjes.
Klinkt allemaal heel erg goed en dat is het ook!
Toch is er ook nog een andere kant. 's Nachts wordt Yinte een paar keer per nacht huilend wakker. Is dan moeilijk te troosten, kan niet goed benoemen wat er aan de hand is. Dit alles heeft meer impact dan wij hadden verwacht misschien. Natuurlijk is het ook vermoeiend die slechte nachten, dat gaan we ook merken. Maar vooral het verdriet van ons meisje is moeilijk om te zien. Ze wil niet naar haar been kijken, dit is nog een stapje te ver. Hoe ga je hier mee om? Voorlopig is het ok, de tijd hiervoor nemen voelt het beste. We praten er wel over, dat doet ze gelukkig wel. Samen gaan we dit stapje voor stapje doen, eerst figuurlijk, daarna letterlijk.
Vandaag de carnavalsoptocht, ze had er zo'n zin in. Vanmorgen huilend wakker, pijn in haar rug en niet weten of ze het eigenlijk nog wel wil. We gaan het bekijken en ik hoop dat ze zich zo kan opladen dat ze er toch bij zal zijn, het zou haar zo goed doen denk ik.
Maar als iemand vraagt "Hoe gaat het?" dan is het antwoord nog steeds "Goed!" Want natuurlijk gaat het vooral ook heel erg goed en daar zijn we erg blij mee.

dinsdag 10 februari 2015

Op controle

We hebben weer 2 nachten redelijk goed geslapen, dat scheelt zoveel, om wat meer uitgerust wakker te worden!
Fijn dat we rustig aan kunnen doen deze dagen.
Met de pijn gaat het goed! Helemaal onder controle. Gisteren moesten we op controle bij dr. Sakkers op de gipskamer. Het verband mocht eraf. Een spannend moment, voor ons alle drie, maar vooral voor Yinte. Ze wilde niet kijken. Wij zagen meteen dat haar been er goed uit zag! De wond is rustig, geen vervelende complicaties zoals de vorige keer toen ze aan dit been geopereerd is. Natuurlijk is het even wennen, maar dat is meer het feit dat ze nu geen voet meer heeft, niet aan haar been zelf. dat vinden we nu al heel erg mooi! Yinte geven we de tijd, er komt vanzelf een moment dat ze het wel aandurft. Over drie weken mogen de hechtingen eruit en dan kunnen ze gaan gipsen voor de nieuwe prothese.
Nu eerst maar weer het vertrouwen krijgen, ze wil nog niet in de rolstoel, heeft dan last van haar been, ondanks dat Frits een mooie steun heeft gemaakt zodat ze haar been omhoog kan neerleggen. een broek aandoen, een deken goed leggen, alles is al gauw teveel. Het doet niet zozeer pijn, het is meer de angst...wat als...
Ook merken we dat ze nog erg moe is en dan kun je ook nog wat minder hebben.
Fijn dat het volgende week vakantie is, heeft ze mooi een weekje extra om bij te komen.
Fijn dat mensen op bezoek komen, het geeft haar de nodige afleiding en het is natuurlijk ook heel gezellig. En nogmaals bedankt voor alle lieve, leuke, grappige en ontroerende kaartjes, ze blijven maar binnen komen! Het ziet er gezellig uit hier in huis.

zondag 8 februari 2015

Geen fijne nacht

Dat was geen fijne nacht.  Yinte was erg verdrietig,  had veel jeuk onder het verband en zit gewoon niet lekker in haar vel. Frits heeft haar uiteindelijk mee naar beneden genomen en ik heb even geslapen.  Na een aantal uren ben ik naar beneden gegaan en kon Frits even gaan slapen. Yinte sliep toen gelukkig ook even. We hopen dat dit snel beter gaat en ze zich weer wat fijner gaat voelen.  Niet fijn om te zien zo.

zaterdag 7 februari 2015

Het duimen heeft geholpen!

Afgelopen nacht is goed gegaan!! Weliswaar hebben we allebei erg slecht geslapen, maar de pijn bleef te behappen! En dat was het allerbelangrijkste!
Vanmorgen een hele andere Yinte, vrolijker, wakker. Omdat het 'nachts zo goed ging mocht ook de catheter eruit! Dat betekende dat er geen slangen en draden meer te bekennen waren, een hele grote stap dichterbij huis!
Nu nog zorgen dat er genoeg gedronken werd en zelf naar de wc kon.
En ook dat ging goed. Zo ziet alles er ineens weer heel anders uit! De vervelende dag van gisteren kun je zo weer erg makkelijk vergeten!
Ze wilde erg graag even in de rolstoel. Eerst mocht ze op de rand van het bed gaan zitten, daarvan werd ze eerst duizelig. Dat komt door het liggen, Na een paar keer proberen ging het beter. Uiteindelijk even in de rolstoel, een rondje door de gangen. Het is al snel genoeg, ze wilde terug naar bed.
Om half 2 kwam uiteindelijk de arts met het verlossende woord: we mochten naar huis als we dat zelf ook zagen zitten. Nou, dat zien we zeker zitten! Nog even wachten op de ontslagbrief en op de medicijnen voor thuis. En dan snel op naar huis, yes!
Maandag worden we gebeld hoe laat we die dag op controle moeten komen. Er wordt dan naar de wond gekeken.
De reis naar huis was erg vermoeiend, ook dan merk je dat alles nog teveel is. We hebben een heerlijk comfortabel plekje gemaakt in de kamer waar Yinte lekker uit kan rusten.
Haar vriendinnetje is net eventjes langsgekomen. Die zou eigenlijk op bezoek komen in het ziekenhuis, maar kwam nu thuis even langs. De volgende keer zal Yinte vast weer meer kletsen hoor, ze was nu gewoon erg moe.
De komende dagen dus rustig aan, even bijtanken allemaal en weer eens goed slapen! Iedere dag weer een beetje meer energie!
Iedereen ontzettend bedankt voor de vele kaartjes en berichtjes, erg leuk allemaal!! De post uit het ziekenhuis wordt nagestuurd naar ons, dus ook dat komt helemaal in orde!

vrijdag 6 februari 2015

Wat een nare dag

Nadat vanmorgen de pomp weer aan was gezet werd de pijn snel minder.  Maar toen kreeg Yinte buikpijn,  krampen.  IK ben inmiddels een volleerd beddenverschoonster.  Voor Yinte echt niet fijn,  wat voelde ze zich vandaag ellendig.  Wilde niets,  alleen stil liggen,  voor zich uit staren.  Wilde niet eten en niet drinken. En steeds weer die buikkrampen.  Voor mij machteloos toekijken,  niets kunnen doen om de ellende van je kind weg te  nemen.
De kinderarts kwam haar onderzoeken.  Ze dronk niet,  dus infuus weer opgeschroefd.
In de loop van de middag even een opleving,  10 minuten toen was het weer klaar.  Toch wilde ze graag dat haar vriendin op bezoek kwam.  Even iets anders even iets gezelligs.
Daarna doodmoe,  maar dat bezoekje was goud waard.
Het avondeten ging er ook niet zo in vanavond.  Geen trek,  geen puf.
Vanavond besloten op tijd te gaan slapen.  Bij het weer verschonen van haar bed zag ik dat de draad op haar rug los hing.  Oei..
Wat nu.  Terugplaatsen was geen optie.  Besloten werd om hem er maar uit te halen,  de pomp te stoppen en dan maar zien wat er gebeurt.  Complete paniek bij Yinte,  bang voor veel pijn,  echt angst in haar oogjes,  hartverscheurend huilen.
Geprobeerd haar op te peppen,  het kan ook gewoon goed gaan! Een mooi vooruitzicht,  morgen uit bed! De peptalk werkte uiteindelijk en de rust en vooral het vertrouwen in zichzelf keerde terug.
Een spannende nacht,  erop of eronder.  Maar we gaan ervoor! Willen onderhand wel eens van die kamer af.
Af en toe wordt er voorzichtig onder de dekens gekeken naar haar been.  Dat proces komt later nog,  nu is het eerst op zien te krabbelen.  Het valt niet altijd mee en soms is die altijd zo dappere Yinte ook even een beetje van slag.  Maar morgen,  morgen komt er weer een dag waarop we met volle kracht de volgende stap weer proberen te zetten.
Duimen jullie voor een goede nacht?


Even wat minder goed nieuws

Vanmorgen om 6 uur is de epiduraal stilgezet. Dat is het slangetje in haar rug waardoor ze pijnmedicatie krijgt. Spannend hoe dat zou gaan.
Helaas staat de pomp weer aan, Yinte kreeg veel pijn en moest erg huilen. Dat was dus nog echt te vroeg. Morgen gaan ze het nog eens proberen. We hopen dat het dan wel goed gaat.
Nu hopen dat de pijn weer snel zakt.

donderdag 5 februari 2015

Het gaat goed hier

Yinte heeft afgelopen nacht heel goed geslapen. Dat is natuurlijk heel erg fijn.
Vanmorgen was ze om half 6 al wakker, gewoon nog net als thuis dus! Ook hier slapen we niet uit.
Ze voelt zich goed, geen pijn, geen koorts. In de ochtend kwam het pijnteam langs. Voor vandaag geen veranderingen. Alle pompen, monitor en infuus blijven voor vandaag nog even zo. Fijn dat we niet te snel gaan afbouwen zoals de vorige keer. Het betekent voor Yinte wel nog een dag blijven liggen. Maar we vermaken ons wel hoor, liggend tekenen lukt best, soms een filmpje, een muziekje, voorlezen en het leukste.....vliegtuigjes vouwen, door je kamer heen laten vliegen en ze papa op laten rapen!
Tussen de middag werden er poffertjes als middageten gebracht, Yinte wordt verwend hier.
In de middag kwam de post, wat een stapel kaarten, heel erg leuk.
Er was ook een dikke envelop bij vol met kaarten van de klas, dat was een hele leuke verrassing.
Ook werd er een hele grote doos gebracht. Daarin zat een ballon van ome Rob, tante Anita, Jikke, Tibbe, Tante Marion en ome Henk. Hij hangt nu aan haar bed.
Opa en oma kwamen vandaag op bezoek. Dat was erg gezellig!
Toen ze net weer weg waren ging de telefoon. De klas belde! Nog zo'n leuke verrassing!
Morgenvroeg wordt de pijnmedicatie afgebouwd en gaan we kijken hoe Yinte daar op reageert.
Zometeen wordt het eten weer gebracht. Een feestje voor Yinte om te bestellen. Dat kan via de televisie boven haar bed. Leuk dat je gewoon mag kiezen! Levert ook leuke combinaties op....voor vandaag: aardappels, spinazie en gehaktballetjes met pindasaus en.....kroepoek!


woensdag 4 februari 2015

Operatie is achter de rug

Gisterenavond sloeg de spanning toch toe. Yinte kon niet slapen, ze vond het spannend. Hoelang ben ik dan weg? Wanneer zie ik jullie weer?
Gelukkig viel ze uiteindelijk toch in slaap en heeft ze verder rustig geslapen.
Vanmorgen zijn we om acht uur vertrokken. Toen we aankwamen zijn we naar de kamer gegaan en na even wachten kregen we een intakegesprek. De planning was dat Yinte om 12 uur aan de beurt zou zijn. We hebben wat spelletjes gedaan tijdens het wachten. Om kwart voor 12 werd Yinte voorbereid voor de operatie en iets over 12 gingen we richting OK. Ze deed het weer super daar.
Ging rustig slapen. Ik bleef tot daar bij haar. Toen begon voor ons het lange wachten. Ik had mijn ereader meegenomen. Waarom ik dat gedaan heb weet ik niet, de rust om te lezen niet echt kunnen vinden. Het was spannend, zou het gaan lukken hoe ze het bedacht hebben? Zou alles goed gaan rondom de bloedvaten en het littekenweefsel? Uiteindelijk werden we om half 4 gebeld, iedere keer weer een opluchting.
Op de uitslaapkamer mocht ik naar binnen. Yinte sliep nog deze keer. Ze was erg moe en suf. Het duurde best een poosje voordat ze wat aanspreekbaar was.
Haar been zat in een verband, geen gips, dat was mooi!
Ook best confronterend om haar been zo te zien, zo zonder voet. Maar uiteindelijk moet het alleen maar fijner worden, dat houden we voor ogen.
Tegen half 5 mocht ze terug naar de afdeling. Daar viel ze meteen weer in slaap. Ze wordt goed in de gaten gehouden via de monitor. Ze heeft een slangetje in haar rug waardoor ze pijnstilling krijgt. Geen pijn dus, goed!
Ondertussen kwam de arts langs om te vertellen dat alles goed gegaan is. Het oude littekenweefsel hebben ze niet weg kunnen halen, maar zal niet voor problemen gaan zorgen.
Wij zijn blij dat ons meisje weer terug is en dat we dit stukje achter de rug hebben. Het is toch best heel spannend geweest.
Nu gaan we zorgen dat ze weer lekker snel opknapt zodat we naar huis kunnen.
Iedereen bedankt voor het enorme medeleven, echt zo lief hoe begaan iedereen is, dat doet ons alledrie heel veel goed.

dinsdag 3 februari 2015

Nog 1 nachtje....

Ik geloof dat we er wel klaar voor zijn, voor zover je hier klaar voor kunt zijn.
Gisteren nog een telefonisch gesprek gehad met 1 van de chirurgen. De doorbloeding in Yinte's been en voet is niet al te best. Deze is eigenlijk bepalend voor hoe de operatie zal verlopen.
Het littekenweefsel van de vorige operatie is een behoorlijk probleemzone. Spannend dus hoe het allemaal gaat verlopen.
Yinte zelf is nog steeds de rust zelve (haar mama daarentegen.....). Knap hoor!
Ik vroeg of ze het spannend vond. Het antwoord was ja. Ik vroeg of ze er tegenop zag. Het antwoord was: nee, het is daar eigenlijk best leuk. Nou, dat gaan we dus maar gewoon doen, het leuk maken daar!!! En de zorgen die door mijn hoofd spoken parkeer ik even wat verder naar achteren.

Er zijn al veel mensen die om het adres gevraagd hebben. Het  zou voor Yinte ook erg leuk zijn als ze post ontvangt in het ziekenhuis.
Het adres is:

Wilhelmina Kinderziekenhuis
Yinte van den Besselaar
Afdeling Eekhoorn
Huispostnummer KA.03.013.2
Postbus 85090
3508 AB Utrecht

donderdag 22 januari 2015

Na een lange stilte....

Het is lange tijd stil geweest op dit blog. Dat wil niet zeggen dat er helemaal geen dingen gebeurd zijn op ziekenhuisgebied.
Op naar de volgende stap, schreef ik in het laatste bericht. Die volgende stap komt er nu ECHT aan.
In mei van het afgelopen jaar zijn we bij het hele team geweest. Daar is toen de operatie besproken.
Yinte heeft een behoorlijk stuk littekenweefsel op haar voet van de vorige operatie in juni 2008. Dit stukje zorgt nu voor wat problemen. Ze weten zo niet hoe diep het precies zit en ook niet hoe de binnenkant van haar voet eruit ziet wat betreft bloedvaten.
Daarom wordt een MRI gepland om de bloedvaten in beeld te krijgen. Ook een bezoek aan de plastisch chirurg wordt gepland. Hier is ze geweest op 2 juni 2014, waarna de MRI volgde op 6 juni.
Wat heeft ze dit goed gedaan!! Toch best spannend in zo'n grote buis met enorm veel herrie. En dan ook nog onverwachts een infuus moeten, het maakt haar allemaal niets uit.
Het grootste probleem zou het stilliggen worden :):) dachten we! Maar zelfs dat heeft ze echt geweldig goed gedaan! Ook zijn er foto's gemaakt van haar been en voet. Gewoon van de buitenkant deze keer :).
En het bezoek aan de anesthesist hebben we ook gelijk gehad.
Op 16 juni een telefonisch consult met de plastisch chirurg. Hij ziet mogelijkheden en gaat dit doorspreken. En vanaf nu is het afwachten op een OK-datum.......... Voor de zomer hoorden we dat het zeker september-oktober-november zou worden.
En gewacht hebben we. In de tussentijd kwamen er steeds meer problemen aan haar prothese, Piepen, uit elkaar vallen etc. Hele doosjes popnagels zijn eraan gespendeerd om hem iedere keer maar weer op te lappen.
In december kon het echt niet meer. Haar prothese was gewoon echt te klein, ze kreeg er last van en ging steeds slechter lopen. Toen hebben we aan de bel getrokken.
Vanaf toen is alles snel gegaan. Bezoek aan de instrumentmaker die de prothese vermaakt heeft zodat hij weer beter paste. Een nieuwe kreeg ze niet meer.
Contact gelegd met de revalidatiearts.  En vanaf toen regelmatig de planning gebeld of er al duidelijkheid was.
Inmiddels is die er. De operatie staat gepland op woensdag 4 februari.
Afgelopen dinsdag, 20 januari, hebben we een gesprek gehad met de orthopedagoog en de maatschappelijk werkster. Voor Yinte een goed gesprek, ze staat er stabiel en rustig in. Heeft op papier haar koffer al gevuld voor de opname. Voor ons een heel prettig gesprek met iemand waar we heel erg veel vertrouwen in hebben. Er waren nog een paar dingen rondom de technische kant van de operatie niet duidelijk. Er is daarom nog een telefonisch consult gepland met de beide artsen die gaan opereren. de orthopeed en de plastisch chirurg. Fijn om bepaalde dingen nog even helder te hebben. De andere-binnenkant-dan-standaard zorgt ervoor dat de operatie toch complexer zal zijn dan meestal het geval is. Veel dingen worden pas duidelijk op de OK.
Ook kwam een gipsafdruk van Yinte's voet ter sprake. Hiervoor konden we meteen door naar de Hoogstraat (onze afspraak was op de tijdelijke locatie van de Hoogstraat, maar het instrumententeam zit nog wel op de oude locatie). Bert heeft een mooie mal gemaakt van Yinte's voet en zorgt voor een afdruk. Daar zijn er erg blij mee, al lijkt Yinte het nut er eigenlijk niet zo van in te zien, wat moet je daar dan weer mee ;).
Vandaag kwam ook de brief binnen over de opname, Yinte komt op afdeling Eekhoorn deze keer.
Yinte zit lekker in haar vel, is vrolijk, slaapt goed en zo met enige regelmaat brengen wij de aankomende operatie even ter sprake. De enige spanning die ze uitspreekt is dat ze het spannend vindt hoe haar been eruit zal komen te zien. En ja, dat vinden wij net zo spannend.
Om aan te geven hoe Yinte erin staat is hier een gesprekje van gisterenavond. Yinte heeft last van een eeltpit op haar enkel. Hiervoor hebben we pleisters die de pit er als het ware uittrekken. Doe die er maar op mama, anders zitten ze straks in het ziekenhuis met zo'n voet met een eeltpit erop.
Dat is typisch een Yinte-reactie. Heerlijk nuchter en vol humor. Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, ik hoop dat ze dat vast kan houden!
Ook op school heeft ze inmiddels haar verhaal verteld, samen met de juf. En wat is het toch fijn om in een fijne klas te mogen zitten met kinderen voor wie Yinte gewoon Yinte is.
De afgelopen dagen zijn voor mij een soort van rollercoaster. Het gaat nu echt gebeuren! Ik sta er vol vertrouwen in, maar merk ook dat de spanning nu voelbaar begint te worden en mijn gedachten nu toch wel veel bij Yinte, de operatie en de voorbereiding zijn. Laat het nu maar snel 4 februari zijn,,,,