CLICK HERE FOR FREE BLOGGER TEMPLATES, LINK BUTTONS AND MORE! »

dinsdag 18 december 2012

dinsdag 18 december

We zijn alweer een aantal dagen thuis. Dagen met heel veel ups en ook een paar downs.
Allereerst gaat het erg goed met Yinte. Het kleine hoopje ellende wat we de maanden na de vorige operatie hebben gezien, zien we nu gelukkig helemaal niet. Yinte is vrolijk, zit lekker in haar vel. Fijn om te merken!!!!
Soms heeft ze last van jeuk onder het gips, dit blijft zo af en toe de kop opsteken, met name 's nachts. Hierdoor verlopen de nachten wat minder. Veel wakker, huilbuien en slecht slapen.
Maar we gaan er vanuit dat dit ook snel de goede kant op zal gaan.
We komen deze dagen wel door met spelletjes, knutselen en regelmatig rustmomenten. De tv maakt overuren hier. Terwijl Yinte eigenlijk helemaal niet zo van tv kijken houdt. Ze geeft zich er nu gelukkig wel aan over, ze heeft die rust ook echt nog nodig, ze moet met regelmaat met haar been omhoog.
Vandaag zijn we op controle geweest in de gipskamer. Het paarse verband is eraf gehaald. Het gips daaronder zag er prima uit. Geen reden om het  nu te vervangen. Een nieuw kleurtje eromheen, Yinte mocht deze keer zelf kiezen welke kleur, dus dan weten jullie het wel!!!
Op 31 december gaan we weer terug en dan wordt het gips wel vervangen, ook om te kijken hoe de wonden onder het gips zich herstellen.
Daarna zijn we nog even naar afdeling Kikker gelopen, even een kort bezoekje aan kamergenootje Guus gebracht, die ligt nu op Yinte's plekje. Gelukkig mag ook Guus snel naar huis.
Toen we de afdeling op kwamen werden we meteen geroepen, er lag nog post voor Yinte. Die hebben we ook gelijk meegenomen.
Onder andere een hele leuke kaart van het zwemgroepje van Yinte, superlief!!

zaterdag 15 december 2012

Vrijdag 14 december

Gisterenavond was ik even erg verdrietig. Ik had zoveel jeuk onder het gips en we kunnen er niet bij. Van de verpleegkundige kreeg ik een drankje tegen de jeuk. Dat duurde natuurlijk best even voordat het hielp. Maar toen ben ik toch in slaap gevallen.
Vanmorgen begon die vreselijke jeuk weer! Het was bijna nog erger dan de pijn, ik moest zo erg huilen. Mama zat naast me en kon niets doen terwijl ze me zo graag wilde helpen.
Ik was ook zooooo verdrietig.



Ik kreeg weer druppeltjes tegen de jeuk en zo rond het middaguur begonnen die te werken, wat een verlichting. Ik was moe van het huilen. De arts van de afdeling kwam langs en die vond dat ik wel naar huis mocht. Maar we moesten wachten op toestemming van de orthopeed.
Gelukkig kwam ook die toestemming en ik mocht naar huis!!!!!!!! De post die nog aankomt in het ziekenhuis wordt naar ons huis gestuurd.
In de auto viel ik lekker in slaap.


Gisterenmiddag zijn we lekker thuis gekomen. Er staat een fijn bed in de huiskamer zodat ik lekker kan rusten en met mijn been omhoog kan.
Ik zie er zo al een stuk vrolijker uit dan vanmorgen.



Ik vind het fijn als er mensen op bezoek komen, maar heb ook nog wel rust nodig. Als je wilt komen, wil je dan eerst even mijn mama of papa bellen? Zij weten precies of het niet te druk voor me is.

Lieve groetjes van Yinte

Donderdag 13 december

Vannacht hebben we slecht geslapen. Ik ben heel vaak wakker geweest omdat ik niet lekker lag. Het is ook wat met zo'n zwaar been en dat ook nog met een gebogen knie.
En ik wil gewoon zoooo graag zitten!!! Vanmorgen om kwart voor 6 is de epiduraal uitgezet. Daardoor kreeg ik morfine tegen de pijn. Het was spannend of het deze keer wel goed zou gaan. Rond 10 uur bleek dat zo te zijn! Dat betekende dat rond 11 uur de catheter eruit mocht en!!!!!!! ik even in de rolstoel mocht!!!
Wendy kwam ondertussen in deze drukte op bezoek, dat vond ik erg leuk en mijn mama ook!
Ze had wel een beetje pech, want toen de catheter eruit moest werd ik ook lekker gewassen en moest ze best lang wachten. Daarna werden we ook nog geroepen dat we naar de rontgen konden voor een foto. Het tillen op de rontgentafel deed best even pijn. Mama moet ook nog even wennen hoe ze me het beste kan tillen.




En daarna mocht ik dan eindelijk met Wendy en mama mee naar de ronald mcdonald huiskamer. Ik had van Wendy een spelletje gekregen en dat hebben we eventjes zitten spelen. Wat was het fijn!!!
Daarna moest ik wel weer terug op bed, mijn been moet nog goed omhoog liggen.
Ik kreeg een lekkere boterham en daarna zijn mama en WEendy even een broodje gaan eten in het restaurant.
Toen mama weer terug kwam lag ik te slapen. De rest van de middag was ik zo moe van alles wat ik al gedaan had, daty ik veel geslapen heb en niet meer uit bed ben geweest. De verpleegkundige vond me een beetje lusteloos, maar dat is ook niet gek als je zoveel gedaan hebt.
Er was nog wel iets heeeeeeeeeeeeel leuks!!! Er kwam ineens een clown op onze kamer. Wat was dat gezellig!!!

 
 
 


woensdag 12 december 2012

Woensdag 12 december

Ik heb de eerste nacht na de operatie goed geslapen. Om 6 uur kwam er al een zuster die het apparaatje van de morfine heeft uitgezet. Dat zijn medicijnen tegen de pijn.
Om 8 uur zag mama al dat het niet zo lekker met me ging. Toen ze aan me vroeg wat er was begon ik heel erg te huilen. Ik was heel verdrietig omdat ik heel graag in een stoel wil zitten, maar dat kan nog niet.
Ook had ik ineens veel pijn. Ik bleef maar huilen. De dokter is toen bij me komen kijken.Toen hebben ze bedacht om de morfinepomp toch weer aan te zetten en ook te verhogen. Maar toen was het al middag. Dat was dus niet zo'n hele fijne ochtend. En nu betekent het ook dat ik morgen ook nog niet mijn bed uitmag en daar werd ik weer erg verdrietig over.
Maar in de middag ging het weer iets beter. Opa en oma kwamen even op bezoek. Dat vond ik erg fijn. Ik was wel een beetje stil, want ik voel me nog niet zo fit.  Er kwam ook nog een mevrouw een boekje voorlezen. Ik mocht een boek kiezen uit een hele grote koffer. Daarna mocht ik een klein poppetje uitkiezen.
Toen iedereen weer weg was heb ik met mama vogelhuisjes geknutseld dieik van Kari gekregen had. Dat was heel erg leuk om te doen, want dat kon gewoon in mijn bed.
Ook vandaag had ik weer een stapeltje kaarten, daar maken jullie me weer een beetje blij mee op deze verdrietige dag.
Tot morgen allemaal op een hopelijk fijnere dag!

dinsdag 11 december 2012

De dag van de operatie

Gisteren kon ik maar moeilijk slapen. Het is ook zo warm hier. Gelukkig heb ik verder wel goed geslapen. Vanmorgen was ik om kwart over 6 wakker. Om half 7 zou ik toch wakker gemaakt worden omdat ik dan nog even iets mocht drinken. Daarna zijn we lekker gaan douchen.Ik kreeg een soort operatiejurk aan en toen konden we gaan. Met mijn bed reden we door de gangen. Mama en papa gingen met me mee. Daarna kreeg mama een heel raar pak aan, een muts op en sloffen aan. Dan mocht  ze met me mee naar de operatiekamer. Ik had mijn knuffel en mijn scheetkussen ook meegenomen. Dat vonden ze daar wel erg grappig. Ik mocht van mijn bed op de operatietafel rollen. Volgens mama ben ik een kanjer omdat ik het allemaal zo goed deed. Ik kreeg een plakkertje met een lampje om mijn vinger en ook 3 stickers met draadjes op mijn borst. Die zitten er nu nog steeds. Daarna kreeg ik het kapje op mijn mond. Dat ruikt echt heel vies.Toen ik dat tegen mama wilde zeggen viel ik al in slaap.
Ze hadden gezegd dat wanneer ik wakker zou worden, dat mama er dan zou zijn. Nou, dat was mooi niet zo. Maar dat komt ook wel een beetje door mezelf. Alle kinderen worden op de operatiekamer wakker gemaakt en moeten dan even hun naam zeggen. Daarna vallen ze dan weer in slaap en gaan naar de uitslaapkamer. Daar wacht hun mama of papa dan. Nou hou ik dus helemaal niet van uitslapen en dus ook vandaag niet. Ik ben mooi wakker gebleven. Mama moesttoen ineens heel snel komen. Maar ik wist wel dat ze kwam hoor, ik lag al lekker een ijsje te eten tot ze er was.
We moesten lang wachten voordat ik daar weg mocht. Toen mama vroeg of ik pijn had zei ik ja, eerst wel. Toen mama vroeg waar dan, zei ik dat dat bij mijn arm was.
Dat kwam door de plakkertjes.
Ik had meteen al erge honger en toen ze vroegen wat ik wilde zei ik een croissantje. Maar dat hadden ze niet, heb toen wel 3 boterhammen gegeten. Ik ben helemaal niet misselijk geweest en maakte al snel weer grapjes.
Ik mag nog niet uit bed. Ik heb een slangetje in mijn rug. Daar krijg ik medicijnen door die zorgen dat ik geen pijn heb. Ook plas ik nu door een slangetje en krijg ik ook nog water uit een zakje.
Maar in bed kun je ook spelletjes doen hoor. Ik heb net alweer gewonnen met mens erger je niet van papa.
Toen ik terug kwam lag er een hele stapel post op me te wachten, wat is dat toch leuk!!!!! Dank je wel iedereen die een kaartje heeft gestuurd.

maandag 10 december 2012

De eerste dag...

Vanmorgen om 10 uur moest ik in het ziekenhuis zijn. Ik moest eerst even bloed laten prikken. Dat vond ik helemaal niet erg. Ik kreeg een prikje in mijn vinger en moest 2 buisjes bloedgeven. Ik kreeg toen wel eenhele mooie sticker van een hondje. Daarna gingen we op de afdeling kijken. Ik lig op afdeling kikker, op een kamer met nog een meisje. Het is hier leuk hoor. Ikheb boven mijnbed een tv, die tegelijk eenradio, telefoon, computer en tablet is en ik mag daar gewoon de hele dag op. Ook is er een huiskamer vol met spelletjes, dvd's enboeken.
Vandaag moesten we vooral veel wachten. Er kwam nog een arts dienaar mijn hart en mijn longen heeft geluisterd. Ookkwamen Martin en Cecile mij nog eens uitleggen hoe het morgen allemaal gaat. Mijn knuffels mogen lekkermet me mee naar de operatiekamer. Ik krijg ook een speciaal nachthemd aan van het ziekenhuis. De dokter die me gaat opereren kwam net ook nog even langs om met papa en mama te praten.
Morgenvroeg word ik tussen half 9 en 9 uur geopereerd. Best wel spannend.
Mijn mama zegt dat ik iedereen moet bedanken voor alle berichtjes, erg lief allemaal.
Als je op bezoek wilt komen dan mag dat hier bijna de hele dag. Tussen 10 en 12 in de ochtend en vanaf 2 uur 's middags tot 7 uur 's avonds.
Dat zou ik wel heel leuk vinden want de dagen duren hier best wel lang. Laten jullie dat mijn papa en mama wel even weten?


Heel veel lieve groetjes en tot morgen

Yinte



zondag 9 december 2012

adres in het ziekenhuis

Velen vroegen mij al het adres van Yinte in het ziekenhuis.Het lijkt me erg leuk als ze veel kaartjes gaat krijgen.

UMC Utrecht
Yinte van den Besselaar
Afdeling Kikker
Huispost KA.02.013.2
Postbus 85090
3508 AB Utrecht

Opname

En toen kwam toch nog onverwachts het telefoontje...
Sinterklaas, 5 december, aan het einde van de middag. We zaten vol spaning te wachten op de goede Sint.
Toen ging de telefoon...Het WKZ, er is een plaats vrij gekomen in het operatieschema. Yinte wordt maandag opgenomen en dinsdag is de operatie.
Bam, die kwam even binnen. Stiekem hadden we er voor de kerst niet meer op gerekend. Niet slim dus om daar van uit te gaan.
Een heleboel dingen die nog even snel geregeld moeten worden, afspraken die afgezegd moeten worden, nog een afspraak die gemaakt moest worden met de orthopedagoog in het ziekenhuis. Gelukkig konden we daar vrijdagmiddag nog terecht. Yinte kon gelukkig nog 1 ochtendje naar school. 6 december waren ze vrij. Toch wel belangrijk om even in de klas te kunnen vertellen allemaal.
En dan is het nu zondag..vandaag de laatste dingen nog inpakken en dan zijn we er wel klaar voor.
Hopelijk knap ik zelf ook nog voldoende op, voel me alweer beter dan gisteren gelukkig (flinke buikgriep)
Yinte is gisteren de hele dag bij mijn ouders geweest, Frits moest een dag naar school. Ik heb de hele dag alleen maar geslapen.
Veel mensen vragen om het adres van het ziekenhuis. Ik zal morgen zodra we het kamernummer weten het volledige adres hier op het blog zetten.

donderdag 27 september 2012

Operatie

Lang geleden dat ik een berichtje plaatste. Lange tijd is er ook weinig te melden geweest. Yinte heeft inmiddels wel een nieuwe prothese, toch weer 1 boven de knie. Haar lopen geen toch wel behoorlijk achteruit met de lage prothese. Ook kon ze het niet zo lang volhouden, afstanden werden steeds korter. Nu weer een hoge en het gaat weer stukken beter.
Afgelopen vrijdag zijn we weer naar het WKZ geweest. Daar hadden we een gesprek met alle artsen. Het gaat nu echt gebeuren, de eerste operatie komt er aan.
Yinte's rechterbeen wordt nu eerst geopereerd. Gelukkig zit de draiing in haar onderbeen en niet in haar voet. daar was even sprake van en dat zou minder gunstig zijn.
Ze gaan nu het bot in haar onderbeen draaien. Dat staat een beetje schuin in haar been. Hierdoor komt haar voet rechter onder haar been te staan. We zijn ook al bij de anesthesist geweest. Wat kon die man dat goed aan haar uitleggen allemaal! Die heeft echt het juiste beroep gekozen, geweldig!
Ook mooi om te zien dat Yinte zelf ook allerlei vragen had. Heel goed dat ze alles wil weten wat er gaat gebeuren. Gelukkig kreeg ze ook eerlijke antwoorden.
Na de operatie gaat ze een tijdje in de gips en mag ze niet lopen. We zijn wel wat gewend, dus die periode komen we ook wel weer door. de wintermaanden komen er aan, dus heerlijk spelletjes doen! Gelukkig vinden we dat hier allemaal erg leuk.
Het wachten is nu op de oproep, voor het einde van 2012 is ze aan de beurt. We horen 2 weken tot 10 dagen van tevoren wanneer de opnamedag is. Waarschijnlijk zal ze een dag of 4-5 moeten blijven.
Spannend weer dus!
Pas als dit trject achter de rug is gaan we ons richten op de linkerkant, wat toch wel iets heftiger zal worden allemaal. Maar alles stapje voor stapje.

donderdag 5 april 2012

You've got mail!!

Vandaag een mail ontvangen van de revalidatiearts.
De foto's van de CT-scan geven een nog onvoldoende helder beeld over waar de draaiing in het rechterbeen nu zit. Yinte hoeft echter niet opnieuw door de scan. Er gaat een 3d-scan gemaakt worden van de gemaakte ct-scan. Over ongeveer twee weken zouden we meer moeten horen.
Daarnaast wordt haar casus de komende week meegenomen naar een congres in Canada. Wie weet wat daar nog voor goede ideeen uitkomen, met name ook over haar linkerbeen.
We hebben ook een folder ontvangen waarin wordt uitgelegd hoe een voetamputatie eruit ziet, wat de stappen zijn. Toch wel heel erg heftig om hier beelden van te zien.

dinsdag 3 april 2012

Dinsdag 3 april

Een paar weken geleden heb ik eens een mail gestuurd naar de Hoogstraat. We hoorden maar niets. Vandaag bleek dat er toch wat dingen zijn misgegaan. Allereerst zou de orthopedisch chirurg ons laten weten of een 3D-scan nodig is en waar de draaiing rechts nu precies zit.
Dat is nog niet gebeurd. Vandaag brachten we een bezoek ana de Hoogstraat, bezoek aan de revalidatiearts. Toen we daar aan kwamen bleek dat Yinte dus niet mee hoefde te komen. Dat stond niet op de brief.
Ze heeft Yinte toch even bekeken en vervolgens is onze grote dame even heerlijk op de gang gaan spelen. Niet helemaal van harte haha, maar ja.
We hebben vervolgens een goed gesprek gehad. Dr. van Wijk gaat de orthopeed vragen ons te bellen over het verhaal rechts. Yinte staat inmiddels op de wachtlijst voor een operatie. We gaan het OK-plan op korte termijn bespreken. De operatie zal dan ook niet heel lang meer op zich laten wachten, wellicht nog voor de zomervakantie.
Daarnaast hebben we uitgebreid gesproken over de linkse kant. We zien, nu met orthese tot de knie, dat ze het op zich boven verwachting goed doet. maar we zien ook meer vermoeidheid, het kost haar erg veel energie. ook zien we een minder mooie loop. Haar knie buigt naar buiten, ze zakt als het ware wat weg en krijgt het niet gecorrigeerd. De vraag is ook of haar knie dat kan. Het is immers geen gewone knie.
Toch zijn we en ook de revalidatiearts erg tevreden. Zoals we het nu zien zou alleen een amputatie van de voet voldoende zijn. Ze kan zich met deze knie goed redden voorlopig.
Wel is het risico op slijtage aanwezig. Maar het lijkt er niet op dat dat in haar jeugdjaren voor problemen gaat zorgen.
We gaan wel overwegen of we uiteindelijk toch niet een voorziening laten maken die hoger is dan de knie. Dit om haar knie te ontlasten. We zagen bij haar oude prothese ook dat dit goed werkte.
Onze twijfel over die knie blijft, maar door de uitspraak van de arts dat ze hier echt wel mee vooruit kan, heeft zeker geholpen. En wie weet wat ze over 20 jaar allemaal al weer meer kunnen.
Ik vind het ook tijd worden om Yinte wat meer voor te gaan bereiden. Mensen om ons heen vragen dingen, wij geven antwoorden en ik denk dat ze daar toch dingen van gaat oppikken.
Ook hier worden we in begeleid. Want hoe leg je uit dat je ineens een voet moet gaan missen die je al die tijd al zonder problemen bij je draagt????
We wachten nu eerst op het telefoontje van Dr. Sakkers. Ik ben enorm benieuwd naar de uitslag van de scan. Het maakt een wezenlijk verschil of het om het onderbeen of om de voet gaat. Spannend!!

maandag 30 januari 2012

Bezoekje WKZ

Afgelopen vrijdag zijn we naar het WKZ geweest. We waren iets te vroeg, het zat mee op de weg.
Toen we aan het wachten waren werden we ineens al geroepen! De mensen voor ons moesten foto's laten maken.
De orthopeed, revalidatiearts en instrumentmaker wachtten op ons. Eerst wilden ze Yinte's benen weer even zien. En er werd gevraagd hoe het ging met haar nieuwe prothese. Het gaat best goed. We zien wel wat meer vermoeidheid, ze moet er duidelijk harder voor werken. Ook valt ze wat meer. maar verder.....ze doet alles wat ze voorheen ook deed. Ze loopt wat minder mooi, ze moet haar spieren gebruiken om haar been recht te maken en dat kan ze wel (dat zie je als ze bijvoorbeeld gaat klimmen of over een wiebelbrug loopt) maar gebruikt ze nog niet altijd in het lopen. Waarschijnlijk kost het veel energie.
Ze waren verbaasd over de kracht die Yinte heeft in haar linkeronderbeen. Dat is een punt wat steeds terugkomt. Die kracht is veel en dat betekent dat ze haar been wel recht zou moeten krijgen tijdens het lopen. De tijd zal moeten uitwijzen of haar dat gaat lukken.
Het voorstel is om eerst haar rechterkant te gaan opereren. Haar voet staat behoorlijk naar binnen. Dit komt doordat haar onderbot gedraaid staat. Om echt even goed te weten hoe het er aan de binnenkant uitziet mochten we eerst een CT-scan gaan maken.
Spannend voor Yinte, toch weer anders dan de gebruikelijke rontgen. En dat je dan ook nog zo stil moet liggen, haha, dat is helemaal reuzemoeilijk voor onze wiebelkont. Want als je dan zo stil ligt krijg je echt jeuk aan je billen en aan je voet en aan je neus en...
Maar na 4 pogingen hadden we bruikbare foto's!!
Bij de artsen werden de foto's bekeken. En toen was er weer twijfel....op de foto leek het onderbot toch recht te staan en de draaiing toch in haar voet te zitten. De orthopeed gaat nu de foto's met de radioloog bespreken. Wij hopen dat de draaiing toch in haar onderbot zit. Dan zou haar bot worden gebroken en rechtgezet. Is het toch haar voet.....ik hoop het echt niet! Dan wordt alles veel complexer. Wat moet er dan gebeuren? Haar voet is enorm belangrijk. Bovendien is ze er al ooit aan geopereerd in China. We wachten maar af.
Mogelijk moet er nog een 3D-scan gemaakt worden. Hier krijgen we een oproep voor. Of er wordt een gesprek gepland om de bevindingen door te spreken. Ze is wel op de wachtlijst geplaatst voor de operatie. Dit zal enkele maanden duren.
Daarnaast krijgen we ook een oproep voor een gesprek zonder Yinte bij de Hoogstraat (revalidatiecentrum). Dan gaan we de mogelijkheden, zoals besproken binnen het team, voor de linkerkant bespreken. Ik hoop dat die oproep snel komt. We zijn wel erg benieuwd wat de kansen zijn! Maar inderdaad, beter om dit even zonder Yinte te doen.
Nog geen concrete antwoorden gekregen dus.

dinsdag 17 januari 2012

Op de loopband..

Vandaag weer een bezoekje gebracht aan de Hoogstraat. Yinte mocht met Anka allerlei leuke spelletjes gaan doen. Dat werd weer op video vastgelegd, net als de vorige keer. Ze heeft weer zo haar best gedaan!!!
Natuurlijk hadden we haar fiets meegenomen. We gaan nu kijken of we toch een krenkverkorter op de trapper kunnen maken. haar zadel staat nu namelijk iets te hoog, ze kan zo niet met haar voeten aan de grond en dat is wel belangrijk. maar als we het zadel lager zetten dan kan ze de draai met haar knie niet meer maken, ze moet dan te ver buigen en dat kan ze niet.
Verder was Anka, de fysiotherapeute, erg tevreden. yinte doet alles en laat zich door niets of niemand tegenhouden. Dat gaat haar nog ver brengen werd ons vandaag verteld. Dat wisten we natuurlijk al, hebben we al met heel veel dingen gezien. Klimmen en klauteren, op wiebelebruggen lopen, zelfs op een echte loopband gelopen. Je had dat snoetje moeten zien!!! Jammer dat ik vergeten ben een foto te maken.
We moeten er alleen erg goed op letten dat we haar prothese strak genoeg aantrekken. Yinte klaagt snel dat het te strak zit. Maar ze moet daar toch aan gaan wennen. Er zitten een soort flappen naast haar knie die ervoor zorgen dat ze steun krijgt. Haar knie zwalkt nogal makkelijk naar buiten. Om dit te voorkomen moet dit echt strak zitten.
Doel van deze prothese tot de knie was om te proberen of haar knie dit aankan en om eventueel juist deze mogelijkheid uit te sluiten omdat het niet gaat.
Nou, het gaat dus wel, we sluiten deze mogelijkheid dus zeker niet uit. Als ze haar knie kan behouden geeft dat haar veel meer functionaliteit. De vraag is wel hoe de orthopeed hierover denkt. Kan haar knie het ook aan als haar lichaam straks groter en zwaarder wordt? Ook zal de lijn van haar knie nog rechter moeten kunnen. Hoe en wat horen we waarschijnlijk volgende week in het gesprek met orthopeed, revalidatiearts en instrumentmaker.Wij zijn allebei heel erg benieuwd wat ze daar gaan zeggen.

Ondertussen dat Yinte bij Anka was hadden wij een gesprek met een maatschappelijk werkster. Zij heeft ons uitgelegd hoe het allemaal werkt in de Hoogstraat. Hoe zij samenwerken met het UMC en hoe alle lijntjes lopen.
Ook gaf zij aan dat er altijd de mogelijkheid was tot een gesprek als wij over dingen twijfelen of als er onduidelijkheden zijn, maar ook als Yinte straks voorbereid moet gaan worden op operaties. Dat geeft een heel goed en fijn gevoel.
Het lijkt nu allemaal dichterbij te gaan komen...