CLICK HERE FOR FREE BLOGGER TEMPLATES, LINK BUTTONS AND MORE! »

maandag 15 juni 2015

Controle AZU

Afgelopen vrijdag gingen we al vroeg op weg naar het AZU. Vanwege een verbouwing in het WKZ werden we deze keer in het AZU verwacht.
Eerst werden er foto's gemaakt. Daarna was hel lang wachten.
Bij het artsenteam werden de foto's bekeken, het verslag van de fysiotherapeute gelezen, naar Yinte's been gekeken en werd er natuurlijk gevraagd hoe het met Yinte ging.
Het gaat eigenlijk heel erg goed!!!! Ze gaat als een speer vooruit. Werkt enorm hard bij de fysiotherapie. Ik heb haar echt zien groeien de afgelopen weken. Ook het opbouwen van haar uithoudingsvermogen is groeiende.
Ze loopt mooier, rechter, is er zich ook meer bewust van.
Ook de artsen waren erg tevreden. Ze heeft van ver moeten komen en kijk eens waar ze nu staat!
Op de foto was wel te zien dat ze haar knie naar buiten toe draait. Na goed gekeken te hebben was de conclusie dat ze op zich goed recht kan staan/lopen, maar dat ze dan veel minder stabiel is. Ze kiest dus voor een stand die haar de meeste houvast geeft. Heel logisch dus eigenlijk.
Helaas is dit voor haar zwakke knie niet de allerbeste keuze.
Daarom zijn er nu foto's gemaakt van de knie. Deze worden komende week bekeken door de artsen en donderdag hebben we een belafspraak. Mogelijk gaan ze nog iets doen aan het bot in haar boven- of onderbeen (dat hangt af van wat ze op de foto's zien) om haar knie zoveel mogelijk te kunnen ontzien. Het is belangrijk dat ze hier zolang mogelijk mee vooruit kan.
We wachten donderdag maar gewoon even af.
Wat ons betreft geen volgende stap op korte termijn, eerst de afgelopen operatie nog maar eens goed een plekje geven. En daar is ze al heel erg goed mee bezig onze kanjer!!!!

vrijdag 20 maart 2015

Controle

Gisteren gingen we op controle bij de Hoogstraat.
Yinte's prothese zit prima, af en toe gaat hij wat lastig aan, we zijn nog niet zo ervaren met een prothese als deze :)
We hadden zelf al gezien dat hij wat te lang was, dat bleek ook zo. Ook hebben ze de stand van de voet wat veranderd, zodat Yinte met haar hak goed op de grond kan.
Vandaag is Frits naar Utrecht gereden om hem weer op te halen. Wat ziet het er mooi uit!!
Ze mocht gisteren met de fysiotherapeut wat oefeningen doen. Heel knap wat ze allemaal al kan en doet!
Toch is er ook nog wel wat te winnen. Ze is nog niet zo stabiel, lijkt wat te zwalken.
Haar bovenbeen moet het nu ook zelf doen, voorheen had ze steeds een prothese met een kap op de bovenbeen. De prothese nu is maar tot de knie. Even wennen dus.
Om haar spierkracht te trainen gaat ze 2x per week fysiotherapie volgen de komende tijd. Dit moet haar helpen om wat steviger op haar benen te staan. Daar gaan we dus voor! Alles om haar te helpen zo goed mogelijk te kunnen lopen, nu en in de toekomst.
Verder blijft het afwachten hoe haar knie het zal gaan houden de komende tijd/jaren. Het blijft een zwakke plek. Ook haar andere been is niet heel sterk. Deze lijkt weer steeds meer naar binnen te gaan staan. Daar gaat het team in juni naar kijken. Mogelijk is hier toch ook weer een correctie nodig.
We zijn er dus nog niet...
Maar voor nu gaat het allemaal heel erg goed, we bouwen nog steeds op, Yinte is vrolijk en wil vooruit! Dat kost veel energie, aan het einde van de dag is ze helemaal op. Maar dat maakt allemaal niks uit! Ze kan weer doen wat ze graag wil.......zelfstandig zijn en meedoen zoals ieder ander! Een heel gewoon meisje van 9. Trots en gezegend dat ik haar mama mag zijn!!!

zaterdag 14 maart 2015

Op de been!

Afgelopen dinsdag mocht Yinte haar prothese gaan passen. Daarna mocht deze mee naar huis en kon het uitproberen en opbouwen beginnen!
Diezelfde dag werd Yinte ziek, dus het uitproberen moest even worden uitgesteld.
Woensdag toch een aantal keren de prothese aangedaan. Nog niet veel gelopen, een paar voorzichtige stapjes langs de tafel en bureau.
Wel kon ze de prothese al snel een aantal uren aan zonder er last van te hebben. Echt, hij zit als een tweede huid!! Top gemaakt Bert!
Vrijdag had ik een studiedag. Toen ik thuis kwam gingen we samen even lopen. En ineens........kippenvel nog steeds als ik er weer aan denk......loopt Yinte ineens de eerste losse stappen naar me toe. Een soort van déjà vu van 6 jaar geleden, toen ze in deze zelfde periode haar allereerste stapjes maakte.
De durf en het vertrouwen is er nu, ze gaat met sprongen vooruit!! Vandaag is de rolstoel in huis al niet meer gebruikt en heeft ze tot vanavond half 8 haar prothese aan gehad!
En hoe vindt ze het zelf??
Kijk zelf maar!


maandag 2 maart 2015

Hechtingen eruit!

Vandaag weer een ritje naar Utrecht gemaakt. De hechtingen mochten eruit.
Yinte vond het heel erg spannend, we merkten het gisteren al.
Ze was erg verdrietig, het deed pijn. Wij denken dat het voornamelijk angst was. Het blijft moeilijk om haar been aan te raken. Het voelt raar , zegt ze dan steeds.
Maar.....ze zijn eruit!!! En dat is toch wel heel erg fijn!!!! Ze is er nu dan ook heel erg blij mee.
Ook zien we dat ze wel stappen maakt. Nadat de hechtingen eruit waren mochten we naar de Hoogstraat. Bert ging gipsen. Hij heeft haar weer even een zetje gegeven om haar been aan te gaan raken, ze heeft "de opdracht" gekregen om dat nu iedere dag een paar keer te doen.
En dat doet ze dan ook, heel plichtsgetrouw! Vanavond voor het eerst weer in bad!!! Heerlijk!
We hebben de traditie voortgezet, want als je voor het eerst na een operatie weer in bad mag.....dan hoort daar chips bij!!! (vorige keer duurde het 3 maanden eer ze weer in bad mocht, nu een stuk korter, maar de traditie blijft leuk!).
En na het bad zelf je been afdrogen is gelijk weer een goede stap.
Over een kleine twee weken zal haar prothese klaar zijn en kunnen we gaan oefenen.
Ze kijkt er naar uit!!!! Alhoewel die rolstoel soms ook best handig is, met opruimen kun je natuurlijk lang niet overal bij!!

zondag 22 februari 2015

Weer naar school

Vorige week zondag liep toch even anders dan wij hadden gedacht. Helaas voelde Yinte zich echt niet lekker en kon de optocht en het eten van de groep (zou bij ons zijn zodat ze dat in ieder geval kon meemaken) niet doorgaan. We zijn aan het einde van de middag nog met haar naar de huisartsenpost geweest. Ze bleek een urineweginfectie te hebben, heel vervelend en erg pijnlijk.
Gelukkig doet een antibioticakuur wonderen en in de loop van de week knapte ze weer op.
Achteraf had ze al langer last hiervan, de slapeloze nachten kamen ook hierdoor, ze had er toen al last van, maar kon het zelf niet goed benoemen.
Vanaf woensdag zijn we echt weer aan het opbouwen en kunnen we echt zeggen: Het gaat goed!!!!!
Donderdag zijn we zelfs heerlijk een dagje naar de Beekse Bergen geweest. Wat heerlijk om er weer even uit te zijn.
Woensdag had ik met Yinte een moment afgesproken wanneer we naar heen been zouden gaan kijken. Dat werd vrijdag..
Wat een overwinning was dat, wat vond (en vindt nog steeds) ze het lastig. Maar die kanjer heeft het wel gedaan!! Ik ben zo ontzettend trots op haar! Nu mag ze langzaam gaan wennen aan haar "nieuwe" been. ook hier bepaalt zij weer het tempo en dan komt ook dit weer helemaal goed.
En wat is het fijn om als moeder te zien dat je kind nog steeds dezelfde vrolijke meid is, nog steeds zo heerlijk nuchter in het leven staat, grapjes maakt en vrolijk is. Dat was mijn angst, dat dit hele traject misschien toch iets zou veranderen. En ja, ze denkt wel wat meer na over bepaalde dingen, maar dat is alleen maar goed. Maar daarnaast is ze nog steeds dezelfde vrolijke, nuchtere levensgenieter waar ik zo dol en vooral heel erg trots op ben! Met zo'n houding kom je toch gewoon heel erg ver!!!
Morgen begint school weer, ze heeft er zin in!

zondag 15 februari 2015

Hoe gaat het?

Hoe gaat het? Een vraag die we vaak horen. Tja, hoe gaat het...
Eigenlijk gaat het heel erg goed. Wond ziet er prima uit, pijnstilling volledig afgebouwd. Overdag steeds meer zin om dingen te doen, knutselen, spelletjes, met vriendinnen spelen. Ze is vrolijk, maakt grapjes.
Klinkt allemaal heel erg goed en dat is het ook!
Toch is er ook nog een andere kant. 's Nachts wordt Yinte een paar keer per nacht huilend wakker. Is dan moeilijk te troosten, kan niet goed benoemen wat er aan de hand is. Dit alles heeft meer impact dan wij hadden verwacht misschien. Natuurlijk is het ook vermoeiend die slechte nachten, dat gaan we ook merken. Maar vooral het verdriet van ons meisje is moeilijk om te zien. Ze wil niet naar haar been kijken, dit is nog een stapje te ver. Hoe ga je hier mee om? Voorlopig is het ok, de tijd hiervoor nemen voelt het beste. We praten er wel over, dat doet ze gelukkig wel. Samen gaan we dit stapje voor stapje doen, eerst figuurlijk, daarna letterlijk.
Vandaag de carnavalsoptocht, ze had er zo'n zin in. Vanmorgen huilend wakker, pijn in haar rug en niet weten of ze het eigenlijk nog wel wil. We gaan het bekijken en ik hoop dat ze zich zo kan opladen dat ze er toch bij zal zijn, het zou haar zo goed doen denk ik.
Maar als iemand vraagt "Hoe gaat het?" dan is het antwoord nog steeds "Goed!" Want natuurlijk gaat het vooral ook heel erg goed en daar zijn we erg blij mee.

dinsdag 10 februari 2015

Op controle

We hebben weer 2 nachten redelijk goed geslapen, dat scheelt zoveel, om wat meer uitgerust wakker te worden!
Fijn dat we rustig aan kunnen doen deze dagen.
Met de pijn gaat het goed! Helemaal onder controle. Gisteren moesten we op controle bij dr. Sakkers op de gipskamer. Het verband mocht eraf. Een spannend moment, voor ons alle drie, maar vooral voor Yinte. Ze wilde niet kijken. Wij zagen meteen dat haar been er goed uit zag! De wond is rustig, geen vervelende complicaties zoals de vorige keer toen ze aan dit been geopereerd is. Natuurlijk is het even wennen, maar dat is meer het feit dat ze nu geen voet meer heeft, niet aan haar been zelf. dat vinden we nu al heel erg mooi! Yinte geven we de tijd, er komt vanzelf een moment dat ze het wel aandurft. Over drie weken mogen de hechtingen eruit en dan kunnen ze gaan gipsen voor de nieuwe prothese.
Nu eerst maar weer het vertrouwen krijgen, ze wil nog niet in de rolstoel, heeft dan last van haar been, ondanks dat Frits een mooie steun heeft gemaakt zodat ze haar been omhoog kan neerleggen. een broek aandoen, een deken goed leggen, alles is al gauw teveel. Het doet niet zozeer pijn, het is meer de angst...wat als...
Ook merken we dat ze nog erg moe is en dan kun je ook nog wat minder hebben.
Fijn dat het volgende week vakantie is, heeft ze mooi een weekje extra om bij te komen.
Fijn dat mensen op bezoek komen, het geeft haar de nodige afleiding en het is natuurlijk ook heel gezellig. En nogmaals bedankt voor alle lieve, leuke, grappige en ontroerende kaartjes, ze blijven maar binnen komen! Het ziet er gezellig uit hier in huis.